Hastaneden çıkarken kimsenin elinde anne baba olma kılavuzu olmuyor.

Doğum öncesi kurslar genelde temel şeyleri anlatır: kundaklama, bez değiştirme. Ama seni endişeye, yorgunluğa ya da sürekli kendinden şüphe etmeye hazırlamaz.

Bebeğin uyumadığında ne kadar bunaltıcı hissettireceğini, çocuğun sınırları zorlamaya başladığında ne kadar kafa karıştırıcı olacağını kimse anlatmaz. Ve tek başına mücadele ettiğini düşünmenin ne kadar yalnızlaştırıcı olabileceğini hiç kimse söylemez.

İşte gerçek:

Anne babaların da en az çocukları kadar ilgiye ve desteğe ihtiyacı var; çünkü bir çocuk doğduğunda bir ebeveyn de doğar.

Yine de kararsız ya da bunalmış hissettiğimizde çoğumuz gece yarısı telefona uzanıyor, sonu gelmez tavsiyelerde kayboluyor ve bizi daha kötü hissettiren fikir denizine düşüyoruz.

Asıl sorun?

İnternette çok fazla yanlış yönlendiren tavsiye var; güvenebileceğin, bilime dayanan net bilgi ise yeterince yok.

Bu yüzden bu alanı oluşturdum: gürültüyü kesmek, gerçek sorularına cevap vermek ve bunu tek başına yapmak zorunda olmadığını hatırlatmak için.